Na ruim zes jaar houdt Carlo Boszhard op met zijn vaste column bij Televizier. Een bewuste keuze: er wacht een nieuw schrijfproject en zijn agenda puilt al uit van tv- en musicalwerk.
Carlo trekt een streep: lastige keuze na 6,5 jaar
Carlo Boszhard maakt een punt achter zijn vaste column bij Televizier. Na zo’n zeseneenhalf jaar besluit hij de pen neer te leggen en het blad te verlaten als columnist. Het nieuws kwam niet uit de lucht vallen; het is een beslissing waar hij duidelijk lang over heeft nagedacht.
De reden is simpel en tegelijk veelzeggend: 2026 brengt een nieuwe schrijfavontuur en naast zijn televisie- en musicalverplichtingen is er simpelweg te weinig ruimte. Deze stap voelt voor hem als een logische herschikking van prioriteiten, waarin creatief schrijven een grotere plek krijgt.
In de praktijk betekent dat minder regelmatige bijdragen en meer tijd om grotere verhalen of projecten uit te denken. Voor iemand die gewend is aan wekelijkse deadlines is dat een flinke omschakeling, maar wel eentje die ruimte schept om dieper te graven.
Terugblikken op hoogte- en dieptepunten
In zijn afscheidswoord reflecteert Carlo op de periode waarin hij wekelijks zijn observaties deelde met lezers. Er zaten mooie momenten tussen — sprankelende tv-avonturen, persoonlijke anekdotes en grappige observaties over het vak. Die stukken kregen vaak een warme ontvangst en brachten hem dichter bij een trouwe lezersschare.
Sommige columns roerden aan kleinere, intieme scènes uit zijn leven; andere waren luchtiger en speels, precies zoals de lezers van hem gewend waren. Die variatie maakte zijn rubriek herkenbaar en zorgde ervoor dat elke week weer een nieuwe toon aansloeg.
Maar het waren niet alleen vrolijke hoofdstukken; er passeerden ook moeilijke periodes de revue. Zijn rubriek hielp hem bij het verwerken van verlies, waaronder het overlijden van dierbare collega’s en het overlijden van zijn vader. Schrijven fungeerde daarbij als een venster en een ventilatieklep, soms pijnlijk om te openen maar uiteindelijk helend.
Die eerlijkheid over kwetsbaarheid gaf de columns die extra laag: naast amusement bood hij ook troost en herkenning aan mensen die soortgelijke dingen meemaakten. Dat maakte de stukjes vaak meer dan alleen een stukje showbizz-commentaar.
Waarom hij kritiek zoveel mogelijk mijdt
Een opvallend onderdeel van Carlo’s vertrek is zijn houding ten opzichte van kritiek. In zijn columns koos hij er bewust voor niet te fel te oordelen over collega’s of programma’s. Dat is geen gebrek aan mening, zegt hij, maar een principiële keuze: werken in het vak betekent ook begrijpen hoe kwetsbaar diezelfde wereld kan zijn.
Die aanpak leverde hem soms ook commentaar op van lezers die wat scherpere meningen verwacht hadden, maar hij hield vast aan zijn overtuiging dat empathie vaker meer waard is dan keiharde oordelen. Het maakte zijn columns ook toegankelijker voor collega’s die met hem samenwerkten.
Volgens Carlo is het makkelijk om vanaf de zijlijn harde conclusies te trekken, maar minder eervol wanneer iemand nog actief in het veld staat. Die terughoudendheid onderstreept zijn respect voor collega’s en zijn bewustzijn van de complexiteit van televisiewerk.
Wat de nieuwe uitdaging inhoudt: meer schrijven
Hoewel Carlo voorlopig geen uitgebreide details publiceert over het nieuwe project, laat hij weten dat schrijven centraal staat. Niet alleen korte opiniestukken of columns, maar mogelijk meer diepgaande projecten die hem de ruimte geven om verhaal en stijl verder te ontwikkelen.
Dat biedt kansen om thema’s uitgebreider uit te werken dan in een korte column mogelijk is, met ruimte voor verhalende opbouw en diepgang. Voor lezers betekent dat mogelijk langere stukken waarin anekdotes, reflectie en observatie meer met elkaar verweven worden.
Dat is geen verrassing voor wie zijn pen kent: schrijven is al jaren een geliefde uitlaatklep. Nu krijgt die passie waarschijnlijk een groter podium, los van de vaste columnrubriek waarin beperkingen en deadlines soms de toon bepaalden.
Afscheid met warmte: dank aan lezers, redactie en partner
Bij het vaarwel hoort ook een bedankje. Carlo adresseert zijn lezers persoonlijk en spreekt waardering uit voor de redactie van Televizier, die hem volgens hem altijd heeft ondersteund. Die band tussen columnist en redactie blijkt in zijn woorden oprecht en warm.
Dat wederzijdse respect geeft kleur aan het afscheid; het voelt minder als een abrupt vertrek en meer als een gezamenlijke, begripvolle afronding van een hoofdstuk. Voor veel fans zal die toon het verlies draaglijker maken.
Daarnaast richt hij een speciale dank uit aan zijn partner, Herald, die hem blijkbaar door drukke tijden heeft gesteund. Die persoonlijke noot maakt het afscheid menselijk en herkenbaar: achter elke publieke figuur staat vaak iemand die de balans bewaart.
Die erkenning van de steun thuis onderstreept tegelijk hoe belangrijk een stabiele basis is wanneer het werk intens wordt. Voor creatieve stappen als deze is zo’n steun vaak onmisbaar.
Wat betekent dit voor de lezers en de branche?
Voor vaste lezers van Televizier betekent zijn vertrek het einde van een vertrouwd stemgeluid. Columnisten vormen een herkenbare toon op de pagina’s van tijdschriften; hun vertrek laat een leegte achter die moeilijk direct op te vullen is. Tegelijk biedt dit ook kansen voor nieuwe stemmen om zich te presenteren en voor vers bloed om een eigen stempel te drukken.
Redacties staan daardoor voor de uitdaging om iemand te vinden die die balans tussen persoonlijkheid, humor en betrokkenheid kan evenaren, iets wat niet altijd in één woord of één sollicitant zit. Het kan dus even duren voordat die nieuwe vertrouwde stem wordt gevonden.
In de breedte van de televisiebranche illustreert dit nieuws iets algemeens: mensen wisselen van rollen, zoeken verdieping en durven te kiezen voor creatieve projecten buiten het vertrouwde pad. Carlo’s zet om van columnist naar mogelijk boek- of projectschrijver past in een groter patroon van artiesten die hun carrière herijken en opnieuw vormgeven.
Die beweging maakt de industrie dynamisch; afscheid nemen van bekende namen creëert ruimte voor experiment en innovatie, al blijft het voor fans altijd even wennen.
Wat verder opvalt: professionele integriteit en persoonlijke eerlijkheid
De manier waarop Carlo zijn vertrek formuleert geeft inzicht in zijn professionele normen. Door kritiek te vermijden terwijl hij nog actief is in de industrie toont hij een ethische houding die niet altijd vanzelfsprekend is in showbizzland. Zijn eerlijkheid over verdriet en verwerking maakt hem bovendien benaderbaar en menselijk in een wereld die soms glanst en schijnt.
Die combinatie van integriteit en openheid onderscheidt hem en zorgt ervoor dat zijn columns niet alleen amusant waren, maar ook vaak een zetje gaven tot nadenken bij lezers en collega’s. Het is iets wat in interviews en publieke optredens hetzelfde signaal afgeeft.
Voor fans en vakgenoten is dat misschien wel de belangrijkste erfenis van zijn columns: niet alleen vermakelijke observaties, maar ook een eerlijk, soms kwetsbaar perspectief op leven en werk.
Samenvattend: niet een einde, maar een nieuwe fase
Het stoppen met de vaste column betekent niet dat Carlo Boszhard zich terugtrekt uit het publieke leven. Integendeel: zijn agenda blijft goed gevuld met televisie, musical en nu dus een nieuwe schrijfuitdaging. Het is een heroriëntatie waarbij creatief schrijven de hoofdrol krijgt.
Lezers kunnen rekenen op veranderingen, maar niet op stilte. Zijn vertrek markeert het einde van een vertrouwde rubriek en het begin van mogelijk groter, dieper werk. Voor volgers blijft het aantrekkelijk om te zien welke verhalen en projecten uit deze volgende fase voortkomen, en of zijn nieuwe schrijfsels dezelfde mengeling van humor, betrokkenheid en eerlijkheid zullen tonen die hij in zijn columns liet zien.
FAQ
Gaat Carlo helemaal stoppen met schrijven?
Nee, Carlo stopt met zijn vaste column maar blijft schrijven; hij werkt aan een nieuw, uitgebreider schrijfproject en houdt ruimte voor grotere verhalen.
Wanneer verschijnen de eerste nieuwe stukken van hem?
Er zijn nog geen concrete publicatiedata bekendgemaakt; hij zegt voorlopig bezig te zijn met het project en planning hangt af van zijn andere verplichtingen.
Zal Televizier een vervanger zoeken voor zijn column?
Waarschijnlijk wel: redacties proberen vaak snel een nieuwe stem te vinden, maar het kan even duren voordat iemand dezelfde toon en band met lezers heeft.
Bron: Televizier
