Angela de Jong laat zich niet onbetuigd over de comeback van The Voice of Holland en bespreekt welke nieuwe en terugkerende shows wél de zenderwaardering verdienen.
Waarom de terugkeer van The Voice of Holland twijfel zaait
Voor veel kijkers speelt bij de comeback van The Voice vooral één vraag: kun je het programma nog zonder bijsmaak volgen? De Jong vindt het moeilijk om daar positief over te zijn zolang er geen volledig en transparant onderzoek is geweest naar de gebeurtenissen en verantwoordelijkheden. Het blijft onduidelijk wat precies is misgegaan, wie binnen de organisatie op de hoogte was en of er doelbewust zaken onder het tapijt zijn geveegd.
Tegelijkertijd merkt ze op dat RTL duidelijk inzet op een nieuwe opzet. Er zijn frisse gezichten als coaches en er worden strengere regels gecommuniceerd rond contact tussen talenten en staf. Voor de kijker is dat zichtbaar gepresenteerd als een herstart met extra waarborgen, maar voor De Jong zorgt dat niet automatisch voor geruststelling. Het kwaad is volgens haar al geschied en zonder volledige openheid blijft er altijd een zure nasmaak hangen.
De emotionele impact van de affaire op de algehele reputatie van het format speelt volgens haar ook mee. Kijkers dragen herinneringen en verhalen mee die niet zomaar verdwijnen met een nieuwe lichting coaches of een ander decor. Die collectieve herinnering maakt dat een enkel beleidsmaatregel nooit volledig het vertrouwen kan herstellen; daar is meer voor nodig dan zichtbare regeltjes en presentatiewijzigingen.
Wat er wél verandert in de opzet van The Voice
RTL heeft verschillende organisatorische en inhoudelijke aanpassingen doorgevoerd bij de reünie van het talentenjachtformat. Nieuwe coaches nemen het stokje over en er zijn procedures opgezet om één-op-één-contact te vermijden. Daarnaast zouden vaste begeleiders achter de schermen meer toezicht houden op interacties tussen deelnemers en makers.
Die stappen betekenen onmiskenbaar vooruitgang, maar ze vormen volgens De Jong geen vervanging voor een gedegen onderzoek. Zij noemt de eerder genomen stap van Peter van der Vorst, die besloot de show meteen te stoppen, één van de juiste beslissingen van destijds. Het herstarten zonder dat alle vragen beantwoord zijn, beschouwt ze als een gemiste kans om vertrouwen te herstellen.
In praktische zin kan het publiek zichtbare veranderingen waarderen, maar De Jong wijst erop dat veel van die maatregelen pas op de lange termijn getest worden. Procedures op papier zijn één ding; de daadwerkelijke naleving tijdens hectische draaidagen is iets heel anders. Het publiek zal daarom ook letten op kleine signalen en consistentie in hoe regels worden gehandhaafd.
Waarom De Jong nog wél af en toe zal kijken
Ondanks haar bedenkingen verwacht De Jong niet geheel afzijdig te blijven. De nieuwsgierigheid is er, maar niet de fanatieke betrokkenheid van vroeger. Na veertien seizoenen voelt voor haar de rek er al uit en ze merkt dat ze in de afgelopen jaren sowieso minder trouw is gaan kijken. Toch krijgt de komst van nieuwe coaches en de steun van jongere kijkers haar ertoe aangezet om af en toe in te schakelen.
Een belangrijke reden om toch af en toe te kijken is huiselijk van aard: haar twaalfjarige dochter is enorm fan van Suzan & Freek en zal gegarandeerd voor de buis zitten. Daarom verwacht De Jong dat de show bij haar thuis aandacht krijgt, simpelweg omdat het voor de jongere generatie een belangrijk kijkmoment is.
Daarnaast speelt het sociale aspect mee: televisie is nog steeds een shared experience, zeker bij familieprogramma’s. Het samen kijken, meepraten en af en toe mopperen op een jurylid of keuze is onderdeel van de aantrekkingskracht. Voor De Jong wegen die momenten soms zwaarder dan de principiële bedenkingen.
Wat De Jong wél omarmt: Rust en Vreugd en meer NPO-drama
Waar De Jong wél oprecht enthousiast over is, is de nieuwe dramaserie Rust en Vreugd, gebaseerd op het werk van Hendrik Groen. De serie plaatst het leven op een volkstuin centraal en speelt in op herkenbare thema’s rond ouder worden, klein leed en grote menselijke eigenaardigheden. De setting van een volkstuin wordt door haar treffend omschreven als een klein universum waarin mensen hun eigen invloedssfeer kunnen creëren en waarin veelzijdige drama’s en komische steken vanzelf ontstaan.
Dit soort zorgvuldige, op karakter gedreven drama’s ziet De Jong graag vaker verschijnen, vooral op de NPO. Haar oproep is helder: laat quizjes sneuvelen en investeer in één of twee extra seriële drama’s per seizoen. Producties die het alledaagse leven, ouderdom en menselijke tekortkomingen tonen, leveren volgens haar niet alleen betere televisie op, maar spreken ook een groeiend deel van het publiek direct aan.
Ze voegt eraan toe dat dit soort series vaak een langer rendement hebben dan vluchtige formats: ze worden besproken, herbekeken en vinden hun publiek via aanbevelingen en zappende kijkers. Zo ontstaat er een cultureel gesprek dat veel verder reikt dan een avondvullend tijdslot; het draagt bij aan het profiel van een zender en kan ook jongere kijkers op een andere manier binden.
Televisie waar De Jong minder warm voor loopt
Niet alles op de programmering kan op haar goedkeuring rekenen. De Jong reageert vrij lauw op PowNed’s programma Nog Eén Keer Fit, waarin oud-voetballers nog eenmaal proberen hun conditie terug te winnen. Het idee kan charmant zijn en sommige oud-profvoetballers leveren droge humor, maar eerder soortgelijke formats overtuigden haar niet volledig.
Ook A Beautiful Mess, het programma waarin BN’ers met vintage kleding aan de slag gaan en waarin Carice van Houten te zien is, wekt volgens De Jong weinig enthousiasme. Ze vraagt zich hardop af of een van Nederlands grootste actrices haar tijd niet beter had kunnen besteden aan projecten met meer dramatische waarde. Zulke lichte formats mogen best bestaan, maar voor De Jong roepen ze de vraag op of die altijd prioriteit moeten krijgen.
De kritiek is niet per se een pleidooi om dergelijke shows te verbieden; de vraag is meer of de balans nog klopt. In een vol medialandschap kan kwaliteit soms naar de achtergrond verdwijnen wanneer entertainment-waarde primeert boven duurzame inhoud. De Jong moedigt daarom aan om bewuster te programmeren, zodat variatie niet ten koste gaat van diepgang.
Terugkerende favorieten: De Slimste Mens en Floortje Dessing
Aan de andere kant zijn er wel degelijk titels waar De Jong reikhalzend naar uitkijkt. Een nieuw seizoen van De Slimste Mens staat hoog op haar verlanglijstje: intelligente televisie met humor en scherpte blijft haar trekken. Ook de comeback van Floortje Dessing wordt met enthousiasme begroet; de presentatrice werd gemist en haar reeksen over verre bestemmingen scoorden altijd goed bij kijkers.
De afloop van dit televisieseizoen belooft dus een mix van pijnpunten, prettige verrassingen en bekende favorieten. Voor De Jong blijft de eindoordeel deels afhankelijk van transparantie en échte verandering achter de schermen. Zolang die uitblijft, is er vooral veel nieuwsgierigheid — en een blijvende kritische blik.
Bekijk de beelden hier:
FAQ
Waarom vindt Angela de Jong de terugkeer van The Voice problematisch?
Ze twijfelt of vertrouwen hersteld is zolang er geen volledig, openbaar onderzoek is naar wat er misging achter de schermen.
Welke veranderingen heeft RTL doorgevoerd bij de herstart?
Er zijn nieuwe coaches, strengere regels rond één-op-één-contact en meer toezicht achter de schermen, maar die maatregelen moeten in de praktijk blijken.
Welke programma’s raadt De Jong wél aan om te kijken?
Ze prijst character-driven drama’s zoals Rust en Vreugd en blijft fan van series als De Slimste Mens en reisprogramma’s van Floortje Dessing.
Bron: WNL
