Het Friese Drachten rouwt om Marit Kramer, een van de deelnemers van seizoen 11 van Mijn Lijk. Haar onverwachte overlijden laat familie, vrienden en kijkers geschokt achter.
Overlijden van Mijn Lijk-deelneemster Marit Kramer
Het nieuws over het overlijden van Marit Kramer kwam via een persoonlijke boodschap van haar familie op Instagram naar buiten. De rouwkaart die gedeeld wordt, spreekt van diepe liefde: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt”, staat er vermeld naast woorden van loslaten en dankbaarheid voor haar rol als vrouw en moeder.
Marit, afkomstig uit Drachten, was 23 jaar toen ze overleed op 12 december van het vorige jaar. Het bericht zet niet alleen haar directe kring in rouw, maar ook veel volgers van het programma Mijn Lijk die haar openheid en levenslust volgden.
Diagnose en strijd tegen botkanker: van remissie naar uitbehandeld
Twee jaar geleden werd bij Marit een tumor ontdekt; nader onderzoek wees botkanker aan. Na de schrijnende start volgde een lange periode van behandelingen en hoop: na ruim een jaar chemotherapie leek ze in remissie te raken. Dat bracht tijdelijk ademruimte en perspectief.
Helaas sloeg het noodlot terug: er werden uitzaaiingen gevonden die het herstel onmogelijk maakten. Een ingreep aan één long werd uitgevoerd, maar de medische situatie aan de andere long bleek zodanig dat verwijdering niet meer mogelijk was. Chemo bood geen uitzicht meer en artsen stelden vast dat ze uitbehandeld was.
De medische rollercoaster waar Marit doorheen ging, illustreert hoe fragiel vooruitgang kan zijn. Remissie brengt vaak emotionele en praktische ademruimte, maar kan ook gevolgd worden door onvoorziene tegenslagen die alles veranderen.
Hoe Marit haar laatste maanden leefde: keuzes, liefde en prioriteiten
In plaats van zich in het verdriet te verliezen, koos Marit bewust voor kwaliteit van leven. Ze zei meerdere keren dat er niets meer te winnen viel met vechten tegen iets waar geen oplossing voor was, en dat ze daarom haar tijd aan iets anders wilde besteden: geluk, verbinding en ervaringen.
Die houding kwam duidelijk naar voren in haar deelname aan Mijn Lijk en in persoonlijke boodschappen op social media. Ze riep kijkers op om voor zichzelf te leven, zich niet te veel aan te trekken van wat anderen vinden en vooral: te genieten van de dagen die er zijn.
Haar keuzes tonen hoe persoonlijke prioriteiten kunnen verschuiven zodra de horizon verandert; kleine, betekenisvolle momenten kregen opeens meer gewicht. Voor haar omgeving was het soms moeilijk om los te laten, maar voor Marit leek helderheid te bestaan uit het verzamelen van herinneringen en het koesteren van relaties.
Romantisch ja-woord tijdens ziekte: huwelijk in Beetsterzwaag
Een van de meest indringende hoofdstukken in haar laatste periode was haar huwelijk met Mackenzie. Nog geen maand voordat ze overleed, stapte Marit in het huwelijksbootje in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag. Die keuze onderstreepte haar filosofie: doen wat je echt wilt, nu het kan.
Het huwelijk was niet alleen een romantische handeling, maar ook een statement tegenover de ziekte: liefde wordt gevierd, zelfs wanneer de toekomst onzeker is. Familie en vrienden delen beelden en herinneringen van die dag, en dat geeft troost nu het afscheid definitief is geworden.
De bruiloft kreeg daardoor een dubbele betekenis: het was feest en afscheid tegelijk, een moment van vreugde dat ook geruststelling bracht. Dat zo’n intieme gebeurtenis breed gedeeld wordt, zegt veel over hoe herinneringen het rouwproces kunnen verzachten.
Marits boodschap aan kijkers en nabestaanden: genieten ondanks alles
In haar voorstelvideo voor Mijn Lijk sprak Marit met opvallende eerlijkheid over leven met kanker. Ze zei dat de ziekte niet automatisch betekent dat het leven ‘kut’ moet zijn en dat ze ervoor koos om alsnog dingen te doen die haar gelukkig maakten. Die woorden raakten veel mensen: het is rauw, maar optimistisch.
Haar oproep om te leven zonder voortdurend in verdriet te blijven hangen, klinkt nu grotendeels als een nalatenschap. Voor velen is zij een voorbeeld geworden van iemand die bewust koos voor betekenisvolle momenten boven eindeloze medische strijd.
Die boodschap werkt dubbel: het is zowel een persoonlijke levenshouding als een oproep aan naasten om te focussen op wat echt telt. Het laat zien dat acceptatie en wensen om te genieten niet per se betekenen dat hopeloosheid wordt toegegeven, maar juist dat levenskwaliteit vooropstaat.
Reacties, nalatenschap en aandacht voor kankerproblematiek
Na het overlijden stroomden sociale media vol met condoleances en herinneringen. Kijkers van Mijn Lijk, vrienden uit de Friese gemeenschap en lotgenoten delen hoe Marits openheid hen heeft geraakt. De rouwkaart en posts van de familie benadrukken de liefde en het gemis.
Dit verhaal laat ook de schrijnende kanten van jonge mensen met ernstige ziekten zien: de medische mogelijkheden zijn soms beperkt en de zorgvraag kan complex zijn. Het zet aan tot praten over palliatieve zorg, kwaliteit van leven en hoe naasten steun kunnen bieden in de eindfase.
De aandacht voor haar situatie heeft gesprekken op gang gebracht over hoe jongeren en hun omgeving begeleiding en emotionele steun kunnen vinden. Het laat zien dat openheid over terminale ziekte soms taboes doorbreekt en anderen aanzet om eerder met moeilijke thema’s om tafel te gaan.
Wat blijft hangen: leven kiezen boven lijden
Marits leven en keuzes vormen een keiharde reminder dat, ook als behandelingen stoppen, er nog veel te winnen valt in de vorm van relaties en herinneringen. Haar optredens in het programma hebben niet alleen kijkers vermaakt; ze hebben ook gesprekken aangewakkerd over hoe jongeren met ernstige ziekte omgaan met hun laatste maanden.
De combinatie van openheid, humor en het durven plannen van een huwelijk maakt haar verhaal extra treffend. Het maakt duidelijk dat persoonlijke regie en liefde soms zwaarder wegen dan medische hoop.
Wat blijft hangen is de scherpe contrastwerking tussen ziekte en het gewone leven: boodschappen, lachbuien en plannen naast scans en ziekenhuisbezoeken. Die tegenstelling blijft aanzetten tot reflectie over wat belangrijk is als tijd kostbaar wordt.
Nabeschouwing: respect voor een jong leven dat niet overwinnen kon
Uiteindelijk is Marits dood een triest einde van een moedige strijd. Ondanks de hoopvolle momenten en de periode van remissie, bleek de ziekte sterker. De manier waarop zij leefde in de laatste fase — met keuzevrijheid, liefde en eerlijkheid — verdient erkenning.
Kijkers van Mijn Lijk en volgers van haar social media zullen haar energie en woorden blijven herinneren. Haar laatste boodschap, om echt te beginnen met leven en te doen wat je gelukkig maakt, resoneert nu als een klein maar krachtig testament.
Haar nalatenschap zal niet alleen in herinneringen blijven bestaan, maar ook in de gesprekken die ze heeft losgemaakt over kwaliteit van leven en de keuzes die mensen maken onder extreme omstandigheden. Dat maakt haar verhaal pijnlijk mooi en blijvend relevant.
Dit bericht op Instagram bekijken
FAQ
Wanneer is Marit Kramer overleden?
Marit Kramer overleed op 12 december van vorig jaar, zoals de familie via een persoonlijke boodschap bekendmaakte.
Waarom kreeg Marit geen verdere behandeling?
Artsen stelden vast dat er uitzaaiingen waren en dat de medische opties uitgeput raakten; ze werd daarna als uitbehandeld beschouwd.
Waar kan inhoudelijke steun gevonden worden voor mensen in vergelijkbare situaties?
Er zijn palliatieve zorgteams, lotgenotengroepen en hospices die begeleiding bieden; huisartsen en gespecialiseerde verpleegkundigen kunnen doorverwijzen.
Bron: Instagram (overmijnlijk)
